تا به امروز تاریخ این ورزش برای مردم و حتی جماعت ورزشکار ( بجز عده ای خاص) پنهان مانده است. کشف این تاریخ و آشکار شدن رازهای این ورزش بر می گردد به زندگی مردی تنها به نام تاگاشی که در دهکده ای در هیمالایا زندگی می کرده است.

در سال 1907 طی سفری که این مرد مصمم به شمال تبت داشت، به کتابی چرمی که با زبان تصاویر سخن می گفت دست یافت و 40 سال متمادی به مطالعه آن کتاب و مقایسه آن با کتب قدیمی دیگر که تا آن زمان نگاشته شده بود پرداخت. بالاخره بعد از مطالعات دقیق و تمرینات پیاپی نام این کتاب را هفت راز نهاد ( وی برای هر راز شخصیتی خاص در نظر

گرفت ) این مرد دانشمند که بعدها استاد تاگاشی نام گرفت در نوشته های خود چنین می نگارد : این کتاب ( هفت راز ) مشتمل است بر نیروهای اتمی بدن انسان و نیروهای درونی وجود آدمی ، که این نیروی درونی خود به هفت جزء پاک و طبیعی تقسیم می شود.

وی در مکتوبات خود چنین توضیح می دهد که در زمانهای قدیم این دانسته ها و نیروها صرفا برای حفظ حیات و رفاه آدمی به کار رفته است. مثلا برای مقابله با طبیعت وحشی و حیوانات درنده، سرما و گرما و حتی برای صلح و هماهنگ انسانها.

بالاخره در فاصله جنگهای متمادی که میان انسانها در گرفت این کتاب و دستورات آن از چشمها دور ماند و کم کممطالب آن به دست فراموشی سپرده شد . البته دنیای صنعتپیشرفته نیز در این امر نقشمهمی را ایفا کرد.

در سال 1947 استاد تاگاشی اقدام به دنبال کردن نقشه ای که در صفحات آخر آن کتاب قرار داشت نمود، زیرا عقیده داشت این سفر ، سفری است که توسط آخرین کسانی که این کتاب نزد آنان قرار داشته انجام شده، استاد تاگاشی عمیقا اعتقاد داشت که دروس این کتاب و فنون این رشته نباید مورد سوء استفاده قرار گیرد ، بنابراین همه شاگردان او در این رابطه با وی هم قسم شدند.

ایشان معتقد بودند که راز هفتم این کتاب باید تدریس شود و مردم بتوانند از این راز عجیب آگاهی یافته و بهره ببرند. پس از 16 سال سفر در میان کشورهای نپال ، مالزی، هندوستان ، اندونزی و آموزش این رشته ، حدود 200 دانشجو را به گرد خود جمع کرد.

در سال 1963 استاد تاگاشی به همراه 30 تن از شاگردان خود به کوههای برومو که در شرق جاوای اندونزی قرار داشت رسیدند. در این هنگام این مرد خستگی ناپذیر ، پی به راز ششم و هفتم ، یعنی تصویر درونی و صدای درونی برد و بسیار بر قدرت و توانایی اش افزوده گشت.

در سال 1976 استاد تاگاشی در گذشت.

آرزوی قلبی استاد تاگاشی این بود که از رموز و اسرار این کتاب تمامی مردم دنیا آگاهی یابند ، سینه به سینه ، نسل به نسل آن را بیاموزند و از هرگونه سوء استفاده از این هنر خودداری کنند .

چند تن از دانشجویان که به درجه استادی رسیده بودند تصمیم به گسترش این رشته ورزشی هنری در کشورهای مختلف گرفتند. یکی از آنها استاد لاینا بود که در سال 1977 پس از سفر به انگلستان شروع به تدریس نمود.

در سال 1981 استاد لاینا موفق به تاسیس بزرگترین باشگاه کاتدا در لندن شد و از این طریق توانست به دانشجویان کشورهای مختلف و ملیتهای گوناگون ( اروپایی ، هندی و ایرانی ) که مقیم آن کشور بودند، تدریس نماید.

در سال 1987 به دستور استاد لاینا سه تن از استادان این رشته که تحت نظارت استاد لاینا به درجه استادی رسیده بودند برای درک راز هفتم به کوههای هیمالیا یعنی محل کشف کتاب توسط استاد تاگاشی رهسپار شدند.

دو تن از این اساتید ایرانی الاصل و نفر سوم از کشور انگلستان بود ، هر یک از این سه تن طی نقشه ای جداگانه به سمت کوه حرکت کردند و پس از تحمل سختی ها و مشکلات بسیار این ماموریت را با موفقیت به پایان رساندند و به انگلستان بازگشتند. نام یکی .

از آن دو استاد ایرانی ، امیر لطفی بود.

در اواخر همین سال وی تصمیم گرفت درباره رشته های دیگر از جمله کاراته ، تکواندو ، آیکیدو ، جودو و سی لت مطالعه نماید، سرانجام این مطالعات رشته مستقلی به نام نیرو که آمیزه ای از رشته های مذکور همراه با سبک اصلی این استاد یعنی کاتدا بود ، است.

وی در سال 1989 این رشته خاص ( نیرو ) را در فدراسیون هنرهای رزمی انگلستان به ثبت رساند، در سال 1991 به ایران آمد و مشغول تدریس این رشته شد و کماکان در این رشته فعالیت دارد.

اکنون، پس از گذشت بیش از 10 سال، نیرو مشتاقان بسیاری در میان جوانان دارد. یکی از نشانه های این ادعا، آموزش حدود 2000 هنرآموز است.

در هنر رزمی نیرو، تکیه ی اصلی بر روح و نیروی موثر آن در کنار بدن است. برای رسیدن و بیداری این نیروهای درونی ، از تمرکز وتنفس صحیح استفاده میشود.برنامه ریزی و اجرای اردوهای سالیانه، از دیگر فعالیتهای استاد لطفی است که در تزکیه ی جسم و روح هنرجویان تاثیری بسزا دارد.

با یادگیری ی این هنر رزمی، که به بیداری نیروهای درونی هر انسانی می انجامد، شگفت زده خواهید شد.